همه چیز در مورد سرطان نازوفارنکس

نازوفارنکس چیست؟
فارنکس، اصطلاح پزشکی است که برای حلق به کار می رود. حلق شامل سه بخش است که نازوفارنکس یکی از این بخش هاست. نازوفارنکس، قسمت پشت بینی را به پشت دهان متصل می کند.
قسمت های مختلف حلق
نازوفارنکس، بالای ناحیه نرمی در قسمت پشت سقف دهان قرار گرفته و امکان مشاهده مستقیم این ناحیه وجود ندارد. اما با نگاه کردن در آینه می توانید نازوفارنکس را مشاهده کنید. دو بخش دیگر حلق عبارتند از:
– اروفارنکس. قسمتی از حلق که پشت دهان قرار دارد
– هیپوفارنکس. ناحیه پشت و دو طرف لارنکس

دکتر فرشید اربابی، متخصص رادیوتراپی و انکولوژی با دانش بالا و استفاده از تجهیزات روز دنیا قادر به تشخیص بیماری و آماده ارائه‌ خدمات درمانی به شما عزیزان می باشد. راه های برقراری ارتباط با ایشان:
شماره های تماس: ٦١ ١١ ٦٣٥ ٠٩٠٣
شماره مطب: ٩٢٨٣ ٨٨١٧
صفحه اینستاگرام

علائم نازوفارنکس

در برخی افراد مبتلا به سرطان نازوفارنکس، هیچ گونه علامت و نشانه ای مشاهده نخواهد شد. اما توصیه می شود در صورت مشاهده علائم زیر به پزشک مراجعه شود:
– وجود توده ای در گردن که بعد از گذشت سه هفته برطرف نشود
– مشکلات شنوایی، معمولا در یک گوش
– احساس وزوز در گوش
– تجمع مایع در گوش
– گرفتگی بینی
– ترشح خونی از بینی
– سردرد
– تاری دید
– بی حس شدن قسمت انتهایی صورت
– مشکلات بلع
– تغییرات صدا، کلفت شدن صدا
– کاهش وزن
حتما در صورت مشاهده علائم گفته شده پزشک را در جریان قرار دهید، به خصوص در صورت ادامه دار شدن علائم بیشتر از سه ماه.
مشاهده علائم زیر الزما به معنای ابتلا به سرطان نیست. اما بهتر است به پزشک مراجعه شود. هر چه سریع تر به پزشک مراجعه شود، درمان موثرتر خواهد بود.

علائم سرطان نازوفارنکس

علائم سرطان نازوفارنکس

علت بروز سرطان نازوفارنکس

احتمال بروز سرطان نازوفارنکس به عواملی از قبیل سن، ژنتیک، سبک زنگی و فاکتورهای محیطی بستگی دارد.
ریسک فاکتورهای متعددی در بروز این سرطان دخیل هستند، که عبارتند از:
– عفونت
برخی ویروس ها، احتمال ابتلا به سرطان را افزایش می دهند. ویروس اشتاین بار، از جمله ویروس های شایعی است که احتمال ابتلا به سرطان نازوفارنکس را افزایش می دهد. بسیاری از افراد ناقل این ویروس هستند، هیچ گونه آسیبی را به همراه ندارد. اشتاین بار می تواند باعث تغییرات ژنتیکی در سلول ها و سرطانی شدن آن ها شود.

عوامل موثر در ابتلا به سرطان نازوفارنکس

– استعمال سیگار و دخانیات
افراد سیگاری بیشتر در معرض ابتلا به سرطان نازوفارنکس قرار دارند.
– رژیم غذایی
مصرف برخی مواد غذایی، احتمال ابتلا به سرطان نازوفارنکس را افزایش می دهند. این سرطان در آسیا و آفریقای جنوبی شیوع بیشتری دارد. افراد در این مناطق رژیم غذایی شور و سرشا از نیترات و نیتریت دارند، که در واکنش با پروتئین ماده ای به نام نیتروزآمین را تشکیل می دهند، که می تواند باعث آسیب DNA سلولی شود.
– عوامل ارثی
احتمال ابتلا به سرطان نازوفارنکس در افرادی که سابقه خانوادگی ابتلا به این سرطان را دارند، بیشتر می باشد.
– عوامل محیطی
افرادی که در محل کار خود با ذرات چوب در ارتباط اند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان نازوفارنکس قرار دارند. علت آن هم می تواند استنشاق ذرات چوب باشد.
– شرایط مربوط به گوش و حلق و بینی
افراد مبتلا به شرایط مربوط به گوش و حلق و بینی می توانند در معرض ابتلا به سرطان نازوفارنکس باشند. که می تواند با علائمی مانند آبریزش بینی، عفونت گوش میانی و یا پولیپ همراه باشد.
– مصرف مشروبات الکلی

عوامل موثر در سرطان نازوفارنکس

عوامل موثر در سرطان نازوفارنکس

تشخیص سرطان نازوفارنکس

جهت تشخیص سرطان نازوفارنکس، پزشک به بررسی مواردی از قیبل:
– علائم و نشانه ها
– زمان بروز علائم
– عواملی که باعث بهبود و یا تشدید علائم می شوند
می پردازد. پزشک هم چنین سوابق پزشکی و شرایط جسمانی و سلامت بیمار را نیز بررسی خواهد کرد.
بسته به علائم موجود، پزشک به معاینه بالینی بیمار نیز می پردازد تا وجود هر گونه توده غیر طبیعی و متورم مشخص شود.

درمان سرطان نازوفارنکس

درمان سرطان نازوفارنکس با توجه به عواملی از قبیل:
– محل سرطان
– درجه سرطان
– نوع سرطان
– شرایط جسمانی و بدنی بیمار
در نظر گرفته می شود، که عبارتند از:
رادیوتراپی: که درمان اصلی سرطان نازوفارنکس است و به درمان سرطان در مراحل اولیه کمک می کند.
شیمی درمانی: در صورتی که سرطان پیشرفت کرده باشد و به غدد لنفاوی موجود در گردن و یا سایر قسمت های بدن مانند ریه ها متاستاز داده باشد، شیمی درمانی از سوی پزشک تجویز خواهد شد.
ممکن است شیمی درمانی به طور جداگانه و یا همراه با رادیوتراپی انجام شود.
– جراحی: معمولا در درمان سرطان نازوفارنکس، جراحی در نظر گرفته نخواهد شد. آن هم به این دلیل که رسیدن به تومور کار دشواری است و تومور توسط رگ های خونی و اعصاب مهمی احاطه شده است.
جراحی زمانی توصیه می شود که:
– تومور بعد از درمان با رادیوتراپی مجدد عود کرده باشد.
– فرد به نوع نادری از این سرطان مبتلا شده باشد